advertise
رسالۀ شریفه پند صالح
رسالۀ شریفه پند صالح
رسالۀ شریفه پند صالح
رسالۀ شریفه پند صالح
رسالۀ شریفه پند صالح
رسالۀ شریفه پند صالح
کد محصول:۱۴۵۷۰۰۰۰۷۸
تعداد موجودی:۱عدد

رسالۀ شریفه پند صالح

تعداد صفحه:
سال انتشار: ۱۳۶۵
نوع جلد: شومیز
۱

فرم ورود

توضیحات
رسالهٔ شریفه پند صالح تألیف شیخ محمدحسن صالح علیشاه گنابادی، قطب سی و ششم سلسله نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی، از زمان تألیف (چاپ اول، اردیبهشت ۱۳۱۸) تاکنون، یکی از مهمترین کتاب‌ها و منابع جهت آشنایی با تصوف و عرفان برای محققین، و دستورالعملی عمومی برای پیروان طریقت نعمت‌اللهی سلطان‌علیشاهی بوده‌است. نورعلی تابنده، قطب وقت سلسله نعمت‌اللهی مکرراً طالبین و محققین و پیروان را به مطالعه و مداقه در این کتاب توصیه کرده‌ بود. تابنده، در طی چند سال، به‌طور هفتگی، به تفسیر این کتاب پرداخت.
رسالۀ شریفه پند صالح
رسالۀ شریفه پند صالح
Icon

شناسه کتاب رسالۀ شریفه پند صالح

کتاب های مشابه

نقد و بررسی

اثر حاضر (رسالۀ شریفۀ پند صالح) کتابی است دو زبانه که به زبان فارسی و انگلیسی به رشتۀ تحریر در آمده است.
این کتاب دارای مطالب زیبایی است که تعدادی از آن عبارتند از:
«امر ولایت و طریقت راجع به قلبست نه جوارح و بسته به سِرّ است نه سَر، و سینه به سینه رسیده و در کتب نوشته نشده و اصول آن به لفظ درنیاید بلکه آنچه گفته و نوشته شود پنهان‌تر گردد. و چون اثر در امر و فرمان شخص ولیست عمل بر نوشته نتیجه نبخشد...» پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، کتمان سّر، صفحهٔ ۳۵ «چه در احکام ظاهر و شریعت، و چه آداب باطن و طریقت، که این هر دو نباید از هم جدا باشد که بدون یکدیگر نتیجه نبخشد. شریعت اعمال راجع به تن و طریقت راجع به دلست. شریعت آراستن ظاهرست به طاعت، طریقت پاکیزه نمودن باطن است به اخلاق پسندیده و دوستی و یاد خدا و روشن ساختن دل به شناختن او. پس این هر دو مانند مغز و پوست بلکه مانند لفظ و معنیست و مانند جان و تن و یا چراغ و روشنایی آن یا مانند دوا و اثر آن و جمع بین ظاهر و باطن و شریعت و طریقت از اختصاصات سلسله نعمت‌اللّهیه بوده و هست...» پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، جمع شریعت و طریقت، صفحهٔ ۶۴ «و سحر‌ها که هوا صافی و تن در آسایش و روح روشن و بی‌آلایش است و هنوز به کار دنیا نپرداخته در شبانه‌روز بهترین ساعات است که گناهان خود را پیش چشم آورده راز و نیاز با بخشنده بی‌نیاز نماید و فواید روحی و جسمی و بهره‌بری در کارهای دنیوی و اخروی بر بیداری بین الطّلوعین فراوان، مترتّب است و در ایّام هفته، جمعه بهترست و در ماه‌ها، رمضان.» پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، سحر، صفحهٔ ۷۲ «فقر و درویشی، عُلقه دل را از غیر خدا بریدن و رو به عالم تجرد آوردن و تن با خلق و دل از آن‌ها برکنار داشتن است و منافی تأهل و گرفتن زن نیست، بلکه تأهل سنّت اسلام و حفظ از بسیاری از خطرات و آورنده‌ی روزی و در صورت ادای وظیفه و تحمل ناملایم، مربّی سالک است و تنهایی روا نیست...» پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، تأهل، صفحهٔ ۸۳ «و طلاق در نزد خدا و خلق ناپسند و بر حضرت رسول صلّی الله علیه و آله مگر در ناچاری، ناگوار است و بردباری در ناگواری‌های زنان تا بشود گواراتر از طلاق است» پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، طلاق، صفحهٔ ۸۵ «و در معاشرت باید با روی گشاده و نرمی و مهربانی با همه رفتار نمود و تندخویی با هرکس باشد بد است و افسردگی آورد و خود را هم به زحمت اندازد و عمل را تباه سازد و فشار قبر که ظهور فشار دل است، آورد و حسن معاشرت و گشاده‌رویی نتیجه نیک دهد.» پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، حسن خلق، صفحهٔ ۹۲ «و مخصوصاً در سلسله جلیله علماء (که مجازین روایت و مأمورین تبلیغ احکامند) و رشته عرفا (که مجازین درایت و مأمورین اصلاح نفوس و تهذیب اخلاق و متوجّه نمودن خلق به سوی خدایند) جنبه بستگی و نمایندگی را منظور و وجهه روحانیت را محترم شمرد و این دو سلسله مانند دو دستِ یک شخص و دو شعبه‌ی یک اداره‌اند و با یکدیگر یگانه بوده، گفتگو و مخالفتی نداشته‌اند و القا‌ی مخالفت به جهات سیاسی در اواخر صفویه نموده و نادانان طرفین را فریب دادند و همین عمل یکی از موجبات انقراض صفویه گردید، بعد هم در رفع اختلاف اقدام مهمی ‌نشد و بحمدالله بین دانایان طرفین اختلافی نیست و علماء دانایی را از انبیاء به وسایط گرفته و علم نمونه و ارث نبوت است و علماء پیشوایان مسلمین و نمایندگان بزرگانند در ذکر احکام و اگر یکی به خلافِ وظیفه فرضاً رفتار کرد، روا نیست به عنوان یا شخص بدگفتن، بلکه ملامت متوجّه صفت و کردار زشت است و توهین عنوان نسبت علم، بد است.» پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، تجلیل علماء، صفحهٔ ۹۴ «و نسبت به تمام فِرق اسلام از شیعه و سنّی و غیره که همه در تحت لوای یک کلمه و دارای یک دین و یک پیغمبر و یک کتاب و همه اهل یک قبله‌ایم باید برادر اسلامی ‌بوده یگانگی دینی را منظور داشت و مؤمنین را در اخوت و برادران طریق را به خدمت برگزید.»

از این نویسنده

درباره نویسنده

محمّد حسن بیچاره بیدختی گنابادی ملقب به صالح‌علی‌شاه (متولد۲۴ تیر ۱۲۷۰ هجری شمسی برابر با ۸ ذیحجه ۱۳۰۸ هجری قمری، بیدخت گناباد - درگذشت ۶ مرداد ۱۳۴۵ هجری شمسی برابر با ۹ ربیع‌الثانی ۱۳۸۶ هجری قمری) قطب سی و ششم سلسله نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی بود.
وی فرزند ارشد و جانشین حاج ملّا علی بیدختی نورعلی شاه ثانی است. پس از ایّام کودکی، علوم مختلف دینی اعم از نقلی و عقلی را نزد جدّ خود سلطان علی شاه و پدر و استادان محلّی در بیدخت گناباد فراگرفت. در سال ۱۳۲۷ قمری پس از درگذشت سلطان علی شاه، به دست پدر وارد سلوک گردید. سپس برای تکمیل تحصیلات به اصفهان رفت و نزد استادان مشهور آن زمان مانندآخوند ملا محمد کاشانی و جهانگیرخان قشقایی تحصیل کرد. پس از بازگشت به گناباد در ۲۰ شعبان ۱۳۲۸ قمری از طرف پدر مجاز به اقامه نماز جماعت فقرا و در ۱۱ ربیع‌الثّانی ۱۳۲۹ قمری مجاز در دستگیری و ارشاد طالبان راه با لقب صالح علی شاه شد.
لیست کتاب هایی که این نویسنده نوشته عبارتند از:
رساله شریفه پند صالح
تحیت اسلامی
امتیاز شیعه
جبر و تفویض
خواب و مرگ و..می توان اشاره کرد.

از این ناشر:

درباره ناشر

حسینیه امیرسلیمانی (مشیرالسلطنه) بخش شرقی خانه پدری امیرمصطفی امیرسلیمانی (عضدالملک) که به واسطه درویشی وی برای مجلس فقرا وقف شد که در سال ۱۳۵۸ در آتش سوخت و در سال ۱۳۶۱ تجدید بنا و به عنوان حسینیه (خانقاه) و برگزاری مجالس دراویش گنابادی مورد استفاده قرار گرفت.
آدرس حسینیه امیرسلیمانی (مشیرالسلطنه) : استان تهران، شهر تهران، خیایان بهشت، کوچه  معراج
نام های دیگر : حسینیه امیرسلیمانی، حسینیه دراویش، حسینیه مشیرالسلطنه، خانقاه، خانقاه دراویش، خانقاه دراویش گنابادی
چند نمونه از کتاب هایی که در این انتشارات به نشر رسیده عبارتند از:
ولایت نامه
رسالۀ شریفه پند صالح
یادنامه صالح
رسالۀ رفع شبهات و...می باشئ

انتقادات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید.